แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ พระเจ้า แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ พระเจ้า แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2558

God came to me-ข้ามากับพระเจ้า : ตกเครื่องที่เซี่ยงไฮ้

God came to me-ข้ามากับพระเจ้า : ตกเครื่องที่เซี่ยงไฮ้

อายจัง ถ้าจะบอกว่าตกเครื่องที่เซี่ยงไฮ้ 1 คืน ใครจะไปรู้น๊อว่า Transit เครื่องต้องเช็คอินใหม่ เพราะออกเป็นตั๋วสองใบ นี่ก็เลยเดินตะแล๊ดไปที่ Gate เล็งที่เหมาะ นอนลงอย่างสบายอกสบายใจ ตื่นขึ้นมาปุ๊บ อ๊า ตรงเวลาเป๊ะ!
ประตูปิด?! ปิดอะไร ยังไง ปิดไม่ให้คนมาต่อแถว หระ หรือว่าประตูเครื่องปิดแล้ว เฮ้ยเป็นไปไม่ได้น่านี่ไงมาตรงเวลาเด๊ะ
ประตูปิด ประตูปิด ประตูปิด ประตูปิด ประตูปิด ประตูปิด ประตูปิด ประตูปิด
คำนี้วิ้งเต็มหัว รีบแทรกอาอี๋ อาโป๋ อาม่า ไปหาเจ้าหน้าที่ มันพูดคำเดียว Sorry, door closed โครสสตตต พ่องมึง! มึงเห็นใช่ไหมกูนอนอยู่ตรงนี้ โกรธเลือดขึ้นหน้า (เอ็งนั่นแหละเสือกโง่เอง) และแล้วก็ได้ทำสิ่งที่ไม่ควรทำลงไป คือ ลงไปนั่งกองกะพื้น ดิ้นพล่าน มึงเปิดประตูให้กูเดี๋ยวนี้นะ มึงเปิด ฮือ มึงเปิดปราาาาาาาาาาาตู๊!!
เจ้าหน้าที่ 4-5 คนมายืนล้อม มันทำหน้าสมเพชบอกว่าให้ลุกขึ้น นั่งตรงนี้ไม่มีประโยชน์ เราทำได้แค่เปลี่ยนตั๋วให้เป็นพรุ่งนี้

ข้าพเจ้า : ละ แล้ว แล้ว คืนนี้ข้าจะไปนอนที่ไหน?
ไอ้หมีควาย : ไม่รู้ไม่ใช่ธุระอะไรของข้า เอ็งก็จัดการเอาเอง
ข้าพเจ้า : ไอ้แสรดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ตังค์ติดตัวก็ไม่ค่อยมี โทรกลับบ้านหาแม่กับพ่อ จะร้องไห้ โดนด่าเป็นชุด แต่ตอนนั้นช็อควิญญาณได้ออกจากร่างไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แกล้งได้ยินไม่ถนัดแม่ว่าอะไร
สรุปต้องแบกกระเป๋าควายๆ 2 ใบ เป้อีก 3 ระเห็ดไปหารร.นอน ขอบคุณพระเจ้าที่ได้รร.ราคาไม่แพง อยู่ใกล้สนามบินผู่ตง เซี่ยงไฮ้ ตก 900 กว่าบาท มีรถรับส่งสนามบิน ก็เลยต้องจำใจนอน
แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อกลางปี อธิษฐานกับพระเจ้าว่า "พระเจ้าปีนี้ขอให้ลูกได้คริสมาสต์ที่เซี่ยงไฮ้ด้วยเถิดดดดด นะพระเจ้านะ" ตัวเราลืมไปแล้วแต่พระเจ้าจำได้ ก็เลยจัดให้นอนเซี่ยงไฮ้ในคืนคริสมาสต์หนึ่งคืน เห็นไหมล่ะ พระเจ้ายิ่งใหญ่จริงๆ
จากการตกเครื่องและได้นอนค้างที่เซี่ยงไฮ้หนึ่งคืน ทำให้รู้ว่า
1.แอร์ไม่จำเป็นต้องสวย ใครที่คิดว่าตัวเองสวยหลบในมากๆ อายุเกินสามสิบปีขึ้นไป มาสมัครที่สายการบิน China Eastern ดู ความฝันของคุณยังมีหวัง
2.ที่เซี่ยงไฮ้สามารถตากผ้าข้างทางได้ แค่หาต้นไม้เหมาะๆ สองต้น ขึงเชือก ตากผ้าได้เลยตามอัธยาศรัย
3.ขับรถในเซี่ยงไฮ้ หากเจอเพื่อนหรือคนรู้จักกลางทาง สามารถจอดแวะรับได้เลย กลางสี่แยกก็ไม่มีปัญหา และหากคุณอยู่เลนส์ซ้ายสุดสามารถขับรถแทยง 30 องศาเพื่อไปเลนส์ขวาสุดได้ โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น
4.family mart ดังกว่าเซเว่นอีเลฟเว่น มีทุกๆ 20 เมตร ภายในสนามบิน
5.เป็บซี่ก็มีน้ำเปล่าด้วยนะ
6.ที่ไทยมีนวมไว้ต่อยมวย ที่เซี่ยงไฮ้มีนวมไว้ขับรถมอเตอร์ไซค์ (กันหนาว)
7.คนที่นี่สูบบุหรี่จัดสมคำร่ำลือ ใครที่สูบบุหรี่และไม่อยากรู้สึกแปลกแยกจากสังคม แนะนำให้มาอยู่ที่นี่ คุณจะดูสมู้ทขึ้นมาทันที คนที่นี่สูบบุหรี่ทุกที่ ในรถ ในสนามบิน ข้างทาง ล็อบบี้ในรร. ห้องพัก ร้านอาหาร เรียกว่าเห็นยืนสูบตั้งแต่สาวยันแก่ แอร์ก็ไม่เว้น
8.มีเพิงขายผลไม้ข้างทางแบบเดียวกับบ้านเรา
9.ไม่ได้เข้าไปใน city center เลยไม่รู้ว่าไฮโซที่นี่เขาอยู่กันอย่างไร แต่เท่าที่เห็นมีความเหลื่อมล้ำทางสังคมสูง แต่ก็อยู่ด้วยกันได้อย่างกลมกลืน
10.โดยทั่วไปผู้คนมีน้ำใจอัธยาศรัยไมตรีดี ถือว่าเป็นเมืองที่มีเสน่ห์มากสำหรับข้าพเจ้า
I will be back "Shanghai"

วันเสาร์ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2558

God came to me-ข้ามากับพระเจ้า-December 25, 2013

God came to me-ข้ามากับพระเจ้า-December 25, 2013
December 25 , 2013 ·




จุดประสงค์ของการมาอเมริกาของข้าพเจ้าก็เพื่อมารับใช้พระเจ้าที่โบสถ์ในลอสแองเจลลิส ข้าพเจ้าเป็นคริสเตียนที่ออกจะแตกแถวสักหน่อย แต่ยืนยันว่ารักพระเจ้าสุดใจ พออาจารย์ที่คริสตจักรบอกว่ามีงานพันธกิจที่อเมริกา ใจข้าพเจ้าก็ปราถนาจะตามมาด้วยสุดใจ
นำเรื่องนี้ไปปรึกษาพ่อแม่ พ่อแม่สนับสนุนและบอกว่า ไม่ต้องกังวลอะไร "รับใช้พระเจ้าให้เต็มที่" และก็ออกเงินค่าเดินทางให้ ฐานะทางบ้านของข้าพเจ้าไม่ได้ร่ำรวยอะไร เงินค่าเดินทางที่พ่อแม่ให้มา ท่านต้องหาเงินจากหลายหนทางเพื่อส่งข้าพเจ้าไปภาระกิจครั้งนี้ให้ได้ ข้าพเจ้าซาบซึ้งในความรักความหวังดีของพ่อแม่สุดหัวใจ
การเตรียมตัวการเดินทางไปครั้ง ข้าพเจ้ามีเสื้อผ้าไม่มากนัก แต่สัมภาระใหญ่ยิ่งนักก็คือ "หนังสือ" ที่ข้าพเจ้าแทบจะขนไปเกือบหมดบ้าน ขาดไม่ได้จริงๆ ข้าพเจ้ายอมสละสิ่งของที่ต้องนำไปบางสิ่งบางอย่างเพียงเพื่อที่จะมีที่ว่างสำหรับหนังสือที่รัก ทั่นจะนึกภาพออกไหมว่าเยอะขนาดไหน ดูเอาละกันครับ

ข้ามากับพระเจ้า-December 24, 2013

ข้ามากับพระเจ้า December 24, 2013 The Readers online Cafe
December 24, 2013


วันนี้เป็นวันที่ต้องขึ้นเครื่องข้ามทวีป ข้ามน้ำข้ามทะเล ไปสู่ประเทศสุดแสนจะศิวิไลซ์ (ใครบอกวะ) สหรัฐอเมริกา ประเทศที่ใครๆ ก็อยากจะไปขุดทองแสวงหาชีวิตที่ดีกว่า แต่บอกไว้ตรงนี้เลยครับ "ใครว่าอยู่เมืองนอกสบาย" คำนี้คือเรื่องจริง
ก่อนอื่น ขอทุกท่านสละเวลาแก่เครื่องประทินผิวข้าพเจ้า 1 วินาที มาถึงด่านเพิ่งรู้ว่าพลาดแล้ว แม้จะผลิตภัณฑ์ตลาดแต่แพงมากสำหรับกู มีรึจะยอม วิชชี่นี่ถึงกับเทแป้งออกถ่ายเทของเหลว เซนกะเหลืออยู่หน่อยกูโปะแม่งเต็มหน้าตรงนั้นเลย เหลืออีกหน่อยประพรมทั่วร่างกาย ส่วนยาสีฟันช่างแม่งกูไม่แปรงก็ได้ อย่าเล่นตลกกะคนจนไม่งั้นมีมึ


วันศุกร์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2558

ข้ามากับพระเจ้า

ข้ามากับพระเจ้า
ครั้งหนึ่งเคยใช้ไปใช้ชีวิตกรรมกรที่อเมริกา แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาแค่สี่เดือน แต่ก็ได้ประสบการณ์มากมาย วันนี้นึกอยากนำเรื่องเหล่านั้นมาเล่าสู่กันฟังอีกครั้ง ตั้งแต่วีรกรรมการได้มาของวีซ่าสุดอัศจรรย์ ตกเครื่องเพราะความซื่อบื้อ และไอ้อ้วนที่โคตรโง่ภาษาอังกฤษกับการใช้ชีวิตโดดเดี่ยวในลอสแองเจลลิส เรื่องราวการเอาตัวรอด ชีวิตที่ดิ้นรน ทั้งขำและมีน่ำตา หวังว่าทุกท่านจะติดตามอ่านกันนะครับ จะเพื่อบันเทิง ซ้ำเติม ฆ่าเวลา ข้าพเจ้าถือว่าเป็นเกียรติอย่างสูงครับทั่น